ΛΙΝΔΟΣ - ΡΟΔΟΣ - ΡΟΔΟΣ

Η Λινδος απέχει 50 χλμ. νότια από την πόλη της Ροδου. Ο οικισμός διατηρεί το χρώμα και την ατμόσφαιρα μιας άλλης εποχής. Κυρίαρχο στοιχείο ο ρομαντισμός, που καταλαμβάνει τον επισκέπτη, μόλις φθάσει στο χωριό. Η αρχιτεκτονική δόμηση της Λινδου, με τα παραδοσιακά σπίτια τα οποία διακρίνονται από μια απόλυτη συμμετρία στους όγκους και στα υλικά τοιχοποιίας, δημιουργούν έναν οικισμό μοναδικό. Τα περίφημα αρχοντικά της Λινδου, με χαραγμένη στην εξώπορτα την ημερομηνία ανέγερσης τραβούν την προσοχή κάθε επισκέπτη. Μερικά από τα σπίτια αυτά, λειτουργούν σήμερα ως πολυτελή ενοικιαζόμενα δωμάτια, κάποια έχουν μετατραπεί σε εστιατόρια και καφετέριες, ενώ υπάρχουν και κάποια που πέρασαν από γενιά σε γενιά και στεγάζουν ακόμη τους απογόνους των ρομαντικών καπεταναίων. Στα δρομάκια της η Λινδος εχει από πολυτελή εστιατόρια και bar, μέχρι όμορφα καταστήματα δώρων.

Όσο αφορά στις παραλίες η Λινδος, δυο αμμουδιές στον ίδιο Κόλπο, γεμάτες ομπρέλες και ξαπλώστρες, από τις πλέον τουριστικές του νησιού, βρίσκονται πολύ κοντά στον οικισμό και σας περιμένουν. Η θάλασσα είναι ρηχή με άμμο και πεντακάθαρη. Στον κόλπο του Αγίου Παύλου με την υπέροχη αμμουδιά, θα δείτε το εκκλησάκι που είναι αφιερωμένο στον Απόστολο Παύλο. Κτίστηκε – σύμφωνα με την παράδοση – στο σημείο που κήρυξε τον λόγο του Κύριου, ο ίδιος ο Απόστολος, κατά την επίσκεψή του στο νησί. Στην κορυφή του λόφου δεσπόζει η περίφημη Ακρόπολη της Λίνδου, και τα ερείπια του ναού της Λίνδιας Αθηνάς που ατενίζουν το πέλαγος.

Λευκά κυβόσχημα σπιτάκια που στεφανώνουν το κλειστό λιμανάκι και σκαρφαλώνουν προς την ακρόπολη: η πρώτη εικόνα είναι μαγική, θυμίζοντας κυκλαδίτικο νησί. Εδώ δεν θα αντικρίσετε μεσαιωνικές πύλες και παλάτια μαγίστρων. η Λίνδος έχει τη δική της μοναδική ομορφιά και ιστορία και τους δικούς της φανατικούς πιστούς.

«Η ομορφιά της έχει τη μετρημένη τάξη του Αιγαίου και είναι τέλεια στο είδος της. Οι στενοί δρόμοι που ανεβαίνουν και κατεβαίνουν σαν μουσικές νότες είναι στρωμένοι με θαλασσινά βότσαλα και διασταυρώνονται με μικρά σοκάκια. Το πλάτος τους είναι αρκετό για να χωρέσει δυο μουλάρια πλάι-πλάι, αλλά κανένα αυτοκίνητο δεν μπορεί να κυκλοφορήσει σ' αυτούς. Τα πάντα είναι βαμμένα άσπρα, μια ζαλιστική λάμψη γύψου και ασβέστη, έτσι που αν εκείνη τη στιγμή μισόκλεινες τα μάτια, μπορούσες να φανταστείς ότι η Λίνδος αντανακλούσε το χιονένιο είδωλο ενός περαστικού σύννεφου». Έτσι βλέπει τον οικισμό την περίοδο της βρετανικής διοίκησης των Δωδεκανήσων (1945-47) ο Άγγλος συγγραφέας Λόρενς Ντάρελ (στο μυθιστόρημά του Αναδυόμενη Αφροδίτη). Η εντύπωση του σημερινού επισκέπτη δεν είναι πολύ διαφορετική, ιδίως αν βρεθεί εδώ εκτός τουριστικής σεζόν: η Λίνδος διατηρεί την αύρα άλλων εποχών. Ο πλούτος του παρελθόντος της αποκαλύπτεται σε κάθε βήμα: απολαμβάνοντας το ηλιοβασίλεμα από την ακρόπολη, ατενίζοντας την πόλη από τον «Τάφο του Κλεόβουλου», δρασκελίζοντας το κατώφλι κάποιου καπετανόσπιτου, ακούγοντας τους Λίνδιους να σου διηγούνται ανέκδοτα από τις εποχές που έδενε εδώ το γιοτ του ο Ωνάσης.

Ο διατηρητέος οικισμός έχει διαφυ-λάξει την αρχιτεκτονική μοναδικότητά του. Απαράλλακτα έχουν μείνει στο πέρασμα των χρόνων τα άσπρα σπίτια με τις επίπεδες στέγες και τα χοχλακόστρωτα δρομάκια.

Το καλοκαίρι η Λινδος σφύζει από ζωή. Στην κεντρική πλατεία, ταξί και λεωφορεία καταφθάνουν διαρκώς. Οι επισκέπτες ξεχύνονται για την καθιερωμένη επίσκεψη στην ακρόπολη, το νούμερο ένα αξιοθέατο της Λίνδου. Τα γαϊδουράκια, λίγο πιο πέρα, περιμένουν υπομονετικά να σας ανεβάσουν στον αρχαιολογικό χώρο. Δεξιά και αριστερά της ανηφορικής οδού Ακροπόλεως, πλανόδιοι και μαγαζάτορες στρώνουν πολύχρωμα υφαντά, καλλιτέχνες περιμένουν να σας κάνουν το πορτρέτο, γιαγιάδες βγαίνουν στις αυλές να κόψουν κίνηση και να σας προσφέρουν ένα κλωνάρι βασιλικό για το καλωσόρισμα.

Το μεσημέρι βρίσκει τις παραλίες της Λινδου γεμάτες κόσμο. Οι τουρίστες δεν εγκαταλείπουν τις ξαπλώστρες τους παρά αργά το απόγευμα, αποσυρόμενοι στα δωμάτιά τους για λίγη ξεκούραση – θα ξαναεμφανιστούν νωρίς το βράδυ για βόλτα, φαγητό και ποτό. Το σούρουπο βρίσκει όλη τη Λίνδο στα δρομάκια με τις κρεπερί, τα κοσμηματοπωλεία και τα μπαράκια. Η νεολαία τη βγάζει με κρέπες στο χέρι, οι πιο υποψιασμένοι έχουν κλείσει τραπέζι στην ιστορική αυλή του Μαυρίκου για λινδιακό σουπιόρυζο και αστακομακαρονάδα. Τα έθνικ εστιατόρια (ιταλικά, κινέζικα, ινδικά, μεξικάνικα) δεν αργούν να γεμίσουν, καθώς η πλειονότητα των παραθεριστών, Βρετανοί και Σκανδιναβοί, δειπνούν νωρίς. Λίγο αργότερα θα τους συναντήσετε στα καπετανόσπιτα-μπαρ με τις μεγάλες οθόνες που μεταδίδουν αθλητικά. Όταν η ώρα πάει μία, τα μπαρ εντός του παραδοσιακού οικισμού κλείνουν και όλη η κίνηση μεταφέρεται λίγο παραέξω, στα club Ακρόπολις και Amphitheatre. H νύχτα παραδοσιακά κλείνει με πανίνο (σάντουιτς) από την καντίνα κοντά στο πάρκινγκ της πλατείας.

Από αρχιτεκτονική άποψη η Λινδος δεν θυμίζει κανέναν οικισμό του νησιού. Ξεχωρίζει χάρη στα υπέροχα καπετανόσπιτα του 16ου, του 17ου και του 18ου αιώνα, με την ασοβάτιστη πρόσοψη από σκούρα πέτρα και τις ανάγλυφες αλυσίδες στο υπέρθυρο. Πολλά έχουν αγοραστεί και ανακαινιστεί από πλούσιους Ροδίτες και ξένους (κυρίως Ιταλούς), καλλιτέχνες, διανοούμενους και μέλη του διεθνούς τζετ σετ, που περνούν εδώ τα καλοκαίρια τους ή φιλοξενούν διάσημους φίλους τους. Τα υπόλοιπα έχουν γίνει ενοικιαζόμενα δωμάτια, εστιατόρια ή μπαρ. Η αρχιτεκτονική της Λίνδου συνταιριάζει στοιχεία από διαφορετικά στυλ και κουλτούρες. Λευκά γεωμετρικά σπιτάκια που θυμίζουν Κυκλάδες, δωδεκανησιακά στοιχεία όπως τα χοχλάκια (στις αυλές αλλά και στο εσωτερικό δάπεδο), ανατολίτικες ξύλινες πάγκες (ένα είδος οντά με σκαλάκια και χαμηλά κάγκελα, πάνω στον οποίο τοποθετούνται στρώματα), νεοκλασικά περιθυρώματα και καμάρες, συνθέτουν ένα αριστουργηματικό σύνολο.

Φτάνοντας στη Λινδος, αφήστε το αυτοκίνητό σας στο πάρκινγκ της παραλίας (ακολουθήστε τις πινακίδες). Κάντε μια στάση στο δημοτικό περίπτερο της πλατείας για πληροφορίες και εν συνεχεία ακολουθήστε τα πλήθη που ανεβαίνουν την πλακόστρωτη ανηφόρα προς τον αρχαιολογικό χώρο (οδός Ακροπόλεως). Υπέροχα ερείπια, δεκάδες ξεναγοί που «απαγγέλλουν» την ιστορία της Λίνδου και πανοραμική θέα στην πόλη, την παραλία και το λιμανάκι του Αγίου Παύλου. Φεύγοντας από την ακρόπολη, κάντε ένα πέρασμα για panzerotti (ιταλικά γλυκά) από τον ιταλικό φούρνο της οδού Χαραλάμπους Γ. Γεωργίου. Αν πάρετε τον κεντρικό πεζόδρομο που ξεκινά ευθεία κάτω από την πλατεία (το δρόμο της Εθνικής Τράπεζας, όπως τον λένε οι ντόπιοι), θα συναντήσετε μαγαζάκια, κρεπερί, σουπερμάρκετ, cafe΄s, εστιατόρια και μπαράκια. Στο τέλος του αριστερά ξεκινάει η κατηφόρα για το λιμανάκι του Αγίου Παύλου, όπου λέγεται ότι αποβιβάστηκε ο απόστολος φτάνοντας στο νησί. Ακόμη κι αν δεν σκοπεύετε να βουτήξετε, προχωρήστε – θα κάνετε μια όμορφη βόλτα με θέα την ακρόπολη και το αρχαίο θέατρο. Το πρώτο σπίτι αριστερά από το θέατρο ανήκει στον τραγουδιστή των Pink Floyd Ντέιβιντ Γκίλμορ, τακτικό επισκέπτη της Λίνδου. Ξεκινώντας από το club Ακρόπολις, στα αριστερά της πλατείας της Λίνδου, θα χρειαστείτε περίπου ένα μισάωρο περπάτημα μέχρι το λεγόμενο «Τάφο του Κλεόβουλου», στην απόληξη της χερσονήσου η οποία ορίζει το λιμάνι της Λίνδου. Κάντε μια στάση στον έρημο μύλο στη μέση της διαδρομής και πάρτε βαθιά ανάσα – θα σας κατακλύσει η μυρωδιά των άγριων βοτάνων, που ευδοκιμούν στο βραχώδες έδαφος της περιοχής. Φτάνοντας στο τέλος του μονοπατιού, νιώθεις πραγματικά μόνος με τη θάλασσα, απολαμβάνοντας συγχρόνως τη μαγευτική θέα προς τον οικισμό. Έχετε πάντως υπόψη σας ότι τον Ιούλιο και τον Αύγουστο η Λίνδος δεν προσφέρεται για περπάτημα – η βραχώδης λεκάνη μέσα στην οποία είναι χτισμένη συγκρατεί την υγρασία, ενώ ο υδράργυρος αγγίζει συχνά τους 400C.

Τα λινδιακά καπετανόσπιτα Σκαλιστά υπέρθυρα, χοχλακόστρωτες αυλές, περίτεχνα ζωγραφισμένα ταβάνια, πολύχρωμα λινδιακά κεραμικά πιάτα, ξύλινοι σοφάδες στρωμένοι με κιλίμια. Δρασκελίζοντας το κατώφλι ενός τέτοιου σπιτιού, αισθάνεσαι τους πολιτισμούς που πέρασαν από το νησί να ζωντανεύουν. Η ψηλή μάντρα από σκούρα πέτρα, που περιβάλλει συνήθως τα αρχοντικά της Λίνδου, δεν σε αφήνει να φανταστείς το θέαμα που θα αντικρίσεις μπαίνοντας μέσα.

O αρχαιολογικός χώρος της Λίνδου εκτείνεται έξω και γύρω από την ακρόπολη και περιλαμβάνει μνημεία διαφόρων χρονικών περιόδων που δίνουν το δικό τους στίγμα στην εξέλιξη της προροδιακής αυτής πόλης. Πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας υψώνεται ο γιγάντιος βράχος με ύψος 116 μ., ο οποίος περιβάλλεται από δυο φυσικά λιμάνια. Εντύπωση προκαλεί η αγριότητα του βράχου με το μεσαιωνικό κάστρο που περιβάλλει την κορυφή του και κρύβει τα καλαίσθητα αρχαία μνημεία. H είσοδος στον οικισμό της Λίνδου γίνεται από τα βόρεια, όπου βρίσκεται και η μοναδική πλατεία με μία κρήνη με πολλά στοιχεία από την περίοδο της ιπποτοκρατίας. Από τα μνημεία της αρχαιότητας σώζονται σήμερα μόνο λίγα ερείπια ενός ιερού του Διονύσου και του κοίλου του θεάτρου. Στο λόφο μπροστά στην ακρόπολη υπ ο λεγόμενος ''τάφος του Κλεοβούλου''. Πολυάριθμοι τάφοι υπάρχουν στις πλαγιές του ακρωτηρίου Κράνα. Το αρχαίο θέατρο βρίσκεται στη νοτιοδυτική πλευρά του λόφου, κάτω από το ναό της Aθηνάς. H κυκλική ορχήστρα και το κοίλο για τους θεατές ήταν λαξευμένα στην πλαγιά του λόφου. Σώζονται οι προεδρίες, ειδικά καθίσματα γύρω από την ορχήστρα για τους επισήμους. Tο κοίλο αποτελούσαν 19 σειρές καθισμάτων κάτω από το διάζωμα και επτά σειρές πάνω από το διάζωμα. Oι τρεις πρώτες σειρές προορίζονταν επίσης για τους επισήμους. Aπό τις εννέα κερκίδες σώζονται μόνο οι πέντε. H χωρητικότητα του θεάτρου ανερχόταν στους 1800 θεατές. Στην προέκταση της σκηνής του θεάτρου ήρθαν στο φως λείψανα από ένα τετράστωο κτήριο. Στο εσωτερικό του υπάρχουν κίονες στις τέσσερις πλευρές, που στήριζαν δίρριχτη στέγη και περιέβαλαν υπαίθρια αυλή. H είσοδος στη βορειοδυτική πλευρά του κτηρίου συμπληρώνεται με σειρά κιόνων που έφεραν επιστύλιο. Το κτήριο θα προοριζόταν για θρησκευτικές τελετές. Σε μεταγενέστερη εποχή το χώρο κατέλαβαν διαδοχικά τρεις χριστιανικές εκκλησίες.

 Στο Bιγλί, βορειοανατολικά της ακρόπολης, τοποθετείται το Bουκόπιον, μέρος θυσιών. Στους γύρω βράχους σώζονται 38 επιγραφές, που ταυτίζουν το χώρο. Nαΐσκος από μικρούς ακατέργαστους λίθους προοριζόταν για τη φύλαξη αναθημάτων (πήλινων και χάλκινων ειδωλίων βοδιών κυρίως) προς μια άγνωστη ως τώρα θεότητα (10ος - 9ος αι. π.X.).. Στη γύρω περιοχή της ακρόπολης εκτείνονταν τα νεκροταφεία της αρχαίας Λίνδου, μεταξύ των οποίων δεσπόζουν τα δυο σημαντικότερα ταφικά μνημεία. Το πρώτο ονομάστηκε συμβολικά ''Ο Tάφος Kλεοβούλου'', χωρίς να έχει καμιά σχέση με τον τύραννο της Λίνδου. Αποτελεί το ταφικό μνημείο μιας πλούσιας οικογένειας. Πρόκειται για κυκλικό κτίσμα, με επιμελημένη τοιχοδομία και θολωτή στέγη. Στο εσωτερικό του υπάρχει κλίνη λαξευμένη στο βράχο, ένα είδος σαρκοφάγου με κάλυμμα που δε σώζεται (2ος - 1ος αι. π.X.). ΄Iχνη τοιχογραφιών όπως και το όνομα ''Άγιος Aιμιλιανός'' μαρτυρούν τη μετατροπή του σε χριστιανικό ναό σε μεταγενέστερη εποχή.

Το δεύτερο ταφικό μνημείο είναι το Aρχοκράτειο, το οποίο βρίσκεται στη θέση Kαμπάνα της Kράνας, στο λόφο δυτικά της ακρόπολης και είναι λαξευμένο στο βράχο. Eξωτερικά διαμορφώνεται διώροφη πρόσοψη με ημικίονες στο ισόγειο που φέρουν επιστύλιο με μετόπες και τρίγλυφα, ενώ στον άνω όροφο πεσσοί εναλλάσσονται με τυφλά ανοίγματα. Στην πρόσοψη του ορόφου είχαν στηθεί επιτύμβιοι βωμοί με τα ονόματα των νεκρών στις βάσεις τους. Στο εσωτερικό του διάδρομος οδηγούσε σε χώρο ταφικών τελετών. Στις πλευρές του θαλάμου αυτού είναι λαξευμένοι 19 συνολικά τάφοι H νεότερη ονομασία του ως ''Φραγκοκκλησιά'' οδηγεί στην υπόθεση ότι στα χρόνια της Ιπποτοκρατίας είχε χρησιμοποιηθεί ως ναός. Σημαντικές είναι και οι πολλές βυζαντινές εκκλησίες που κτίστηκαν στην περιοχή της Λίνδου. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν ο ναϊσκος του Tαξιάρχη Mιχαήλ Στρατηλάτη κάτω από την πλατεία του οικισμού, ο Άγιος Γεώργιος ο Xωστός που βρίσκεται στη βορειοδυτική παρυφή του, ο Άγιος Γεώργιος ο Παχυμαχιώτης ή ο Πάνω, ο Άγιος Mηνάς και ο Άγιος Δημήτριος που είναι κτισμένος βορειοανατολικά από την είσοδο της ακρόπολης. Τέλος, στη θέση Bιγλί έχει εντοπιστεί δάπεδο με ψηφιδωτά και μαρμαροθετήματα παλαιοχριστιανικής βασιλικής, του 5ου αι. μ.Χ

 ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ 

Λινδος Ιστορικοι Χωροι
Ροδος Λινδος Ακροπολη