ΙΣΤΟΡΙΚΟΙ ΧΩΡΟΙ ΕΝΤΟΣ ΡΟΔΟΥ - ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ - ΕΛΛΑΔΑ


Αρχαία πόλη (Ρόδος): Το πολεοδομικό σχέδιο της αρχαίας πόλης της Ρόδου ακολούθησε τις πολεοδομικές και φιλοσοφικές ιδέες του διάσημου αρχαίου Έλληνα πολεοδόμου Ιππόδαμου. Τα οικοδομικά τετράγωνα (insulae) είχαν διαστάσεις 47,70 Χ 26,50 μ. και διέθεταν όλα το ίδιο μέγεθος. Καθένα από αυτά περιελάμβανε τρία σπίτια και περιτριγυριζόταν από δρόμους πλάτους 5-6 μέτρων. Γύρω από την πόλη βρέθηκαν ερείπια αρχαίων δρόμων και ελληνιστικές οικίες από τον 3ο και 2ο αιώνα π.Χ.

Ακρόπολη της Ρόδου (Μόντε Σμιθ ή Λόφος Αγ. Στεφάνου): Σώζονται ερείπια των μεγαλόπρεπων ναών της Αθηνάς Πολιάδας και του Δία Πολιέα. Σήμερα έχει αναστυλωθεί το παλιό στάδιο (2ος αιωνας. π.Χ.), το τετράγωνο σχήματος Ωδείο, το αρχαίο θέατρο στη Λεωφόρο Διαγοριδών και εν μέρει ο ναός του Πύθιου Απόλλωνα.

Εργαστήρια κατασκευής χάλκινων αγαλμάτων (Ρόδος, Παλιά Πόλη): Αποκαλύφθηκαν πρόσφατα. Σε ένα τέτοιο πρέπει να κατασκευάστηκε ο Κολοσσός, ένα από τα εφτά θαύματα του αρχαίου κόσμου που κατασκευάστηκε από το Λίνδιο γλύπτη Χάρη (304-293 π.Χ.). Η κατασκευή του διήρκεσε 12 χρόνια και ολοκληρώθηκε το 282 πΧ. Το άγαλμα κατέρρευσε από δυνατό σεισμό το 2 2 6 πΧ.

Τάφος των Πτολεμαίων (3 χλμ. από τη Ρόδο, ύψωμα Ροδινιού): Μεγάλο ταφικό μνημείο, ρωμαϊκό στην πραγματικότητα, λαξευμένο σε φυσικό σχηματισμό με τη μορφή ελληνιστικού ανακτόρου. Στο ύψωμα βρίσκονται επίσης διάφορα Νυμφαία (σπηλαιώδη ιερά), μέρη του αρχαίου τείχου, λαξευτοί τάφοι και ερείπια ρωμαϊκού υδραγωγείου.

Μεσαιωνική Πόλη (Ρόδος): Αποτελεί ένα από τα σπουδαιότερα ιστορικά και πολιτιστικά μνημειακά σύνολα της Ελλάδας. Συμπεριλαμβάνεται στα μνημεία της Παγκόσμιας Πολιτιστικές Κληρονομιάς της UNESCO. Είναι πλέον πυκνοκατοικημένη μεσαιωνική πόλη της Ευρώπης. Το 1 3 0 9 το νησί πουλήθηκε στο τάγματων Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ. Έχοντας οπισθοχωρήσει από την Ιερουσαλήμ μετά την επανάκτησή της από τους Άραβες, το τάγμα εγκατέστησε την έδρα του στη Ρόδο και έτσι διασφάλισε ηγετικό ρόλο στην ανατολική Μεσόγειο.

Το Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου ή Καστέλλο είναι χτισμένο στο βορειοδυτικό ψηλότερο σημείο της μεσαιωνικής πόλης και δεσπόζει με τον όγκο του πάνω από αυτή και τα λιμάνια της. Ισχυρό καθώς ήταν και δεμένο άρρηκτα με την οχύρωση, μετείχε ενεργά στην άμυνα και ήταν το τελευταίο καταφύγιο του πληθυσμού σε περίπτωση κατάληψης της πόλης από τον εχθρό.

Το παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου είναι ένα ορθογώνιο κτίριο (διαστ. 80Χ75μ) διαμορφωμένο γύρω από μια μεγάλη αυλή (διαστ. 50Χ40μ. περίπου). Χτίστηκε στο τέλος του 7ου αιωνα. με σκοπό να αποτελέσει την Ακρόπολη του πρωτοβυζαντινού "φρουρίου" και εξακολούθησε να παίζει τον ίδιο ρόλο σε όλη τη διάρκεια της βυζαντινής περιόδου και της ιπποτοκρατίας (1 3 0 9-1 5 2 2). Οικοδομικές επεμβάσεις έγιναν πριν από την εγκατάσταση των ιπποτών στο νησί, οι οποίοι από το α' τέταρτο του 14ου αιωνα. άρχιεσαν να επισκευάζουν τη βυζαντινή ακρόπολη και να τη μετασκευάζουν σε κατοικία του Μεγάλου Μαγίστρου και διοικητικό κέντρο του ιπποτικού κράτους.
Στη νότια όψη του κτιρίου βρίσκεται η κύρια πύλη, πλαισιωμένη από δύο επιβλητικούς πύργους. Η δυτική όψη του διατρυπάται από μια πύλη, που εμπρός της ορθώνεται ένας ορθογώνιος και ψηλός πύργος, έργο πιθανώς του Μεγάλου Μαγίστρου Pierre d'Aubusson (1 4 7 6-1 5 0 3).
Στη βόρεια πλευρά υπάρχουν υπόγειοι χώροι που χρησίμευαν ως αποθήκες και πιθανώς εκεί κατέφευγε, σε περίπτωση εχθρικής επιδρομής, μέρος του άμαχου πληθυσμού της πόλης. Στο ισόγειο, γύρωα από την ορθογώνια αυλή, υπήρχαν καμαροσκέπαστες μικρές και μεγάλες αίθουσες που χρησίμευαν ως βοηθητικοί χώροι. Ο όροφος του παλατιού από τα μέσα περίπου του 19ου αιωνα. είχε καταρρεύσει εντελώς και ελάχιστα στοιχεία του διασώθηκαν μέχρι το 1 9 3 7, οπότε άρχισε το έργο της "αναστήλωσης", με μεγάλης κλίμακας και συχνά αυθαίρετες επεμβάσεις. Στον όροφο βρίσκονταν διάφορες επίσημες αίθουσες, όπως η "Μεγάλη Αίθουσα του Συμβουλίου" και η τραπεζαρία, καθώς και τα ιδιαίτερα διαμερίσματα του Μεγάλου Μαγίστρου, γνωστά με την κοινή ονομασία "Μαργαρίτες". Δεξιά της μνημειώδους μαρμάρινης κλίμακας που οδηγεί στον α' όροφο ιδρύθηκε απί ιταλοκρατίας παρεκκλήσι, μέσα στο οποίο είναι στημένο χάλκινο άγαλμα του αγίου Νικολάου, αντίγραφο ομώνυμου έργου του Ντονατέλλο που βρίσκεται στο Μπάρι.
Σε πολλές αίθουσες του ορόφου έχουν στρωθεί μωσαϊκά δαπέδου υστεροελληνιστικών, ρωμαϊκών και παλαιοχριστιανικών χρόνων, τα περισσότερα από κτίρια της Κω.
Την περίοδο της Τουρκοκρατίας το παλάτι χρησιμοποιήθηκε ως φυλακή, χρήση που θα διατηρήσει και επί ιταλοκρατίας, μέχρι την εποχή που αποφασίστηκε η "αναστήλωσή" του.
Σε αίθουσες του ισογείου παρουσιάζονται δύο μεγάλες μόνιμες εκθέσεις: στη βορινή πλευρά η έκθεση με θέμα την πόλη της Ρόδου από την ίδρυσή της (408 π.Χ.) μέχρι τη ρωμαιοκρατία και στη νοτιοδυτική πλευρά, δίπλα από το παρεκκλήσι, η έκθεση με θέμα τη Ρόδο από τον 4ο αιωνα. μ.Χ. έως την κατάληψή της από τους Τούρκους (1 5 2 2).

Η οδός των Ιπποτών του Αγιου Ιωαννου: Ένα αληθινό μουσείο, ανέπαφη από το χρόνο. Ανάμεσά στα επιβλητικά κτίρια εκατέρωθεν του δρόμου διακρίνονται τα καταλύματα - "γλώσσες" της Ισπανίας (1427-1437), Προβηγκίας 91318), Γαλλίας (15ος αι. αρχές του 16ου), Ιταλίας (1519) κλπ. Είναι στρωμένη με κροκάλες.

Καστέλλο ή ανάκτορο του Μεγάλου Μαγίστρου (Στη Μεσαιωνική Πόλη, τέλη της πρώτης εικοσαετίας του 14ου αι.): Το πλέον εντυπωσιακό μνημείο της Παλιάς Πόλης. Η κατοικία του επικεφαλής των Ιπποτών ανοικοδομήθηκε εκεί όπου βρισκόταν το αρχαίο ιερό του Ήλιου και περιβάλλεται από ιδιαίτερο φρούριο περιλαμβάνοντας και την οδό των Ιπποτών. Το κάστρο είναι ένα ορθογώνιο κτίριο (80Χ 75μ.) διαμορφωμένο γύρω από μια μεγάλη αυλή. Το οικόσημο του Μεγάλου Μαγίστρου Helion de Villeneuve (1319-1346) δεσπόζει στη νότια πύλη του Παλατιού και αποδεικνύει ότι οι Ιππότες μετασκεύασαν την προϋπάρχουσα βυζαντινή ακρόπολη σε παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου. Ελάχιστες πληροφορίες διαθέτουμε για τη διαμόρφωση των ορόφων, την όψη των δαπέδων, των γύρω τειχών και για τον εσωτερικό διάκοσμο του παλατιού, γιατί ο όροφος είχε καταρρεύσει από τα μέσα του 19ου αι. Ελάχιστα στοιχεία διασώθηκαν έως το 1937, όταν άρχισε η δραστική έως και αλλοιωτική αναστύλωση υπό την επίβλεψη Ιταλού αρχιτέκτονα και διακοσμήθηκε με τοιχογραφίες.

Γεφύρι κλασικής εποχής (στο Κορακόνερο, αρχή της Λεωφ. Καλλιθέας): Αναστηλθμένο γεφύρι.