Griekenland Europa
Griekenland , is een land in Zuid-Europa, bestaande uit het zuidelijkste deel van het Balkanschiereiland en een groot aantal eilanden. Deze eilanden vormen samen ongeveer 20% van het landoppervlak. Griekenland grenst in het noorden (van west naar oost) aan Albanië, het land Macedonië, Bulgarije en Turkije. Voor het overige is het vasteland van Griekenland omgeven door de Middellandse Zee (in het zuiden), de Ionische Zee (in het westen) en de Egeïsche Zee (in het oosten). De grootste eilanden zijn Kreta, Euboea, Lesbos en Rodos . Griekenland heeft, zoals te verwachten vanwege de ligging aan de Middellandse Zee, een Mediterraan klimaat. met warme droge zomers en koelere natte winters. Gezegd wordt dat hier de zon 300 dagen per jaar schijnt.
Bestuurlijke indeling
Griekenland is onderverdeeld is dertien periferieën (peripheries), die weer onderverdeeld zijn in 51 departementen (nomí). De departementen zijn weer onderverdeeld in totaal 1033 gemeenten: 900 stedelijke gemeenten (demoi) en 133 landelijke (koinotetes). Met de bestuurlijke herindeling van Griekenland in 1997 zijn de 147 provincies eparchies, als tussenlaag tussen departement en gemeente, afgeschaft.
De periferieën met hun nomi zijn:
1.Attika
Athene
Oost-Attika
Piraeus
West-Attika
2.Centraal-Griekenland
Boeotië
Euboea
Evrytania
Fokida
Fthiotis
3.Centraal-Macedonië
Chalcidice
Imathia
Kilkis
Pella
Piëria
Serres
Thessaloniki
4.Kreta
Chania
Iraklion
Lassithi
Rethimnon
5.Oost-Macedonië en Thracië
Drama
Evros
Kavala
Rodopi
Xanthi
6.Epirus
Arta
Ioannina
Preveza
Thesprotia
7.Ionische Eilanden
Korfoe
Kefalonia
Lefkas
Zakynthos
8.Noord-Egeïsche Eilanden
Chios
Lesbos
Samos
9.Peloponnesos
Arcadië
Argolida
Korinthe
Laconië
Messinia
10.Zuid-Egeïsche Eilanden
Cycladen
Dodekanesos
11.Thessalië
Karditsa
Larissa
Magnesia
Trikala
12.West-Griekenland
Achaea
Aetoloacarnania
Ilia
13.West-Macedonië
Florina
Grevena
Kastoria
Kozani
Athos (autonome regio)
Een aantal grote steden:
Athene - de hoofdstad
Heraklion - Kreta's grootste stad
Larissa
Korinthe
Patra - Havenstad met veerboten naar onder andere Italie en de Ionische eilanden
Piraeus - Havenstad met veerboten naar de diverse eilanden. Vaak aangezien voor de haven van Athene.
Thessaloniki - de tweede stad van het land
Volos
Eilanden
In de wateren die het Griekse vasteland omgeven liggen ongeveer 1700 eilanden die ook tot Griekenland behoren: Egina – Chios – Euboea – Ikaria – Kreta (Kriti) – Korfoe (Kerkyra) – Kos – Lesbos (Lesvos) – Naxos – Mikonos (Mykonos) – Paros – Rodos – Samos – Zakynthos (Zante) e.a. De meeste eilanden worden gegroepeerd in archipels: de voornaamste zijn de Ionische Eilanden, de Sporaden, de Cycladen en de Dodekanesos.
Andere bestemmingen
Delphi - het befaamde orakel en tempel van Apollo
Meteora - in deze streek zijn kloosters op zeer steile rotsen gevestigd.
Athos - Autonome Monniken Republiek, kloosters op het schiereiland Athos. Beperkt toegankelijk voor religieuze en kunsthistorische studies, echter niet toegankelijk voor vrouwen.
Olympus Nationaal Park
Olympia - heiligdom gewijd aan Zeus, plek van de oude Olympische Spelen
Parnassos Nationaal Park
Parnitha Nationaal Park
Mount Pelion
Flora en fauna
De flora van Griekenland omvat tegen de 5000 soorten hogere planten, hetgeen in verhouding tot het niet zo grote landoppervlak een hoog aantal is. Een deel van de verklaring hiervoor is dat Griekenland door de zuidelijke ligging in de ijstijden relatief buiten schot is gebleven voor de verwoesting en sterke verarming door de alles kaal schrapende ijsmassa's. De soorten die in het gebied voorkwamen konden zich voor een groot deel handhaven. In Nederland bijvoorbeeld hebben na de ijstijden vrijwel alle hogere planten zich vanuit zuidelijker gelegen streken opnieuw moeten vestigen.
Een andere reden voor de rijkdom is het 'verbrokkeld' karakter van Griekenland: door de vele eilanden konden zich op veel plaatsen soorten ontwikkelen die nergens anders voorkomen endemische soorten. Tenslotte is de variatie aan klimaat in Griekenland, vanaf volkomen mediterraan tot de eeuwige sneeuw op de Olympus, zeer groot. Behalve in de temperatuur zijn er ook belangrijke variaties in de hoeveelheid regen die per streek jaarlijks valt. Griekenland telt ongeveer evenveel soorten als het circa vier maal zo grote Spanje, dat toch ook tal van gebergten en een grote diversiteit aan klimaten heeft. Het enige deels in Europa gelegen land dat per oppervlakte even divers is als Griekenland, is Turkije waar volgens een recente telling 9222 hogere plantensoorten zouden voorkomen (en ook daar is de reden 'verbrokkeling: Turkije kent veel geïsoleerd liggende gebergten).
Belangrijke families zijn de Asteraceae, Fabaceae, Campanulaceae, Boraginaceae, Brassicaceae en Orchidaceae en natuurlijk de grassen maar er zijn nog veel meer soortenrijke families. Het gehele jaar door zijn volop bloeiende planten aan te treffen: in januari tot maart veel orchideeën en lelieachtigen, iets later in het jaar de Koolachtigen, gevolgd door een lawine van klokjesbloemen, primula's, distelachtigen midden in de zomer. In de laaglanden zijn de zomers kurkdroog en de vegetatie verdort, maar hoog in de bergen staat juist dan alles in bloei. De bloei van de soorten verloopt naarmate het jaar volgt naargelang de hoogte boven zeeniveau en in augustus staan op de Pindus en Olympus nog heel wat soorten in bloei. Een eiland als Kreta dat een derde keer de oppervlakte van Nederland heeft, herbergt circa 2000 plantensoorten waarvan circa 10% nergens anders voorkomt.
De fauna van Griekenland telt naast een beperkt aantal zoogdieren tientallen soorten reptielen waaronder de Griekse landschildpad (zie schildpadden), de hardoen en de Europese kameleon, circa 400 vogelsoorten en vele duizenden insectensoorten waaronder tientallen vlinders en duizenden vliegen en wespen (in brede zin, hierbij inbegrepen de bijen). Voor vogelliefhebbers zijn de grote meren in het noordwesten bij de grenzen van Albanië en het land Macedonië een bekende plaats, evenals de Maritsa-delta (Evrosdelta) helemaal in het Noordoosten. Ook diverse eilanden hebben hun speciale soorten zoals Eleonora's valk op Lesbos, Chios en Kreta op dat laatste eiland komt de laatste tientallen jaren ook weer veel de vale gier voor.
Toerisme
Een groot deel van de economie is afhankelijk van het toerisme. In 2004 bezochten 16.5 miljoen mensen het land waaronder 6 miljoen Athene. Trekpleisters zijn de vele bezienswaardigheden uit het verleden en de vele stranden.
Eten
Traditionele Griekse restaurants hadden geen kaart, de gasten werden de keuken in gevraagd en langs de verschillende pannen en schalen met voedsel geleid. Zo kon de gast zijn of haar keuze maken. De kans is groot, dat deze gewoonte niet meer voorkomt. Verschillende streken hebben hun eigen gerechten.
De Griekse keuken kent een geschiedenis van 3000 jaar. Vanwege de ligging van Griekenland bestaat zij uit een combinatie van westerse en oosterse gerechten. De Grieken eten net zoals andere Middellandse Zee-volkeren erg laat, meestal pas om 21 uur of later. Enkele bekende gerechten zijn:
taramasalata - mousse van viskuit
tzatziki -- geraspte komkommer en knoflook in de dikke Griekse yoghurt,
moussaka -- ovenschotel van gehakt, aardappelen, tomaat en aubergine overdekt met bechamelsaus
souvlaki -- vlees aan spies.
choriatiki, boeren of Griekse salade -- Zeer bekend als lunch of bijgerecht is ook deze salade gemaakt van onder andere sla, tomaten, komkommer, feta (witte, brokkelige geitenkaas), paprika, uien, zwarte olijven en soms witte kool.
meze -- dit is geen gerecht, maar een manier van opdienen. Vergelijkbaar met tapas in Spanje, dus er worden kleine porties van verschillende gerechten geserveerd.
baklava, gebak van bladerdeeg met een noten vulling, doorbrengt met suiker.
Verkeer
Verkeersregels
De verkeersregels wijken in Griekenland niet veel af van de verkeersregels in West-Europa. De verkeersborden in Griekenland zijn vrijwel identiek aan die in Nederland en België.
Op 3 juni 2007 is de Griekse Wegenverkeerswet (Grieks: Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας) aangepast. Dit heeft onder andere tot gevolg gehad dat veel strenger wordt gecontroleerd dan in het verleden het geval was en dat alle verkeersboetes drastisch zijn verhoogd. Zo bedraagt de boete die wordt opgelegd voor het niet dragen van een gordel of helm bijvoorbeeld € 350,00.
Autosnelwegen
De belangrijkste autosnelwegen die (gedeeltelijk) in gebruik zijn genomen zijn de PATHE (A1), de Egnatia Odos (A2), en de Attiki Odos (A 6). De Attiki Odos en de PATHE zijn tolwegen.
De Attiki Odos, de ringweg van Athene, werd in 2004 opgeleverd. De autosnelweg heeft een totale lengte van 65 kilometer. PATHE is een afkorting die staat voor Patras – Athene – Thessaloniki - Evzoni. Deze autosnelweg heeft een totale lengte van 730 kilometer en verbindt de in het noorden van Griekenland gelegen stad Evzoni (prefectuur Kilkis op de grensovergang met het het buurland Macedonië) via Thessaloniki met het zuiden (Athene, Patras). Enkele delen van het traject worden momenteel nog aangelegd.
De autosnelweg Egnatia Odos heeft een totale lengte van 670 kilometer en vormt de verbinding tussen oost en west Griekenland en verbindt de stad Igoemenitsa aan de Ionische Zee via Thessaloniki met Alexandroupolis aan de Turkse grens. Deze snelweg werd in 2009 opgeleverd. De maximumsnelheid op deze autosnelweg bedraagt 130 km/u. Deze maximumsnelheid wijkt af van de maximumsnelheid op de meeste andere Griekse autosnelwegen.
De Griekse overheid is sedert enkele jaren bezig met de aanleg van een aantal nieuwe autosnelwegen. Zo wordt de A12, de nationale weg die de stad Thessaloniki verbindt met de Grieks–Bulgaarse grens, uitgebouwd tot autosnelweg. Eind 2007 is op de Peloponnesos begonnen met de aanleg van de A7. Deze autosnelweg zal de steden Korinthe – Tripolis – Kalamáta met elkaar verbinden. De lengte van deze snelweg bedraagt 158 kilometer en zal in 2012 worden opgeleverd. De A5, in Griekenland beter bekend als de Ionia Odos, zal de stad Rio (even buiten Patras) met de stad Ioannina verbinden. De totale lengte van deze autosnelweg bedraagt 382 kilometer en zal naar alle waarschijnlijkheid in 2012 worden opgeleverd.
Overige wegen
Andere hoofdwegen zijn vaak tweebaanswegen, op deze wegen is oplettendheid geboden, de maximumsnelheid is er 110 km/u. Behalve snelverkeer rijden er op deze wegen ook scooters. Deze wegen hebben vaak brede vluchtstroken, het is gebruikelijk even naar de vluchtstrook uit te wijken als iemand die haast heeft wil inhalen. Op secundaire wegen kan het voorkomen dat er gaten in het asfalt zitten. In rotsachtige gebieden dient men er op bedacht te zijn dat stukken rots op de weg kunnen vallen.
Arriveren
Paspoort en visa
Voor ingezetenen van de landen in de Europese Unie geldt dat ze zich vrijelijk binnen de EU mogen verplaatsen. Zeker voor toeristische bezoeken geldt dit. In het geval je ergens wilt gaan werken kan dit meestal ook, maar let vooral op de regels met betrekking tot werken voor de recenter toegetreden landen.
Ben je niet in het bezit van de nationaliteit van een van de EU-landen maar ben je wel al legaal aanwezig in een van de landen die zich bij het Schengenakkoord hebben aangesloten, dan kun je zonder problemen door zo'n land reizen. Niet verblijven of toch wel?
Wel heeft iedereen die op reis gaat, te allen tijde, een geldig paspoort of ID-kaart nodig. In deze landen is de identiteitskaart een geldig reisdocument: Andorra; België; Bulgarije; Cyprus; Denemarken; Duitsland; Estland; Finland; Frankrijk; Griekenland; Groot-Brittannië en Noord-Ierland (inclusief de Kanaaleilanden); Hongarije; Ierland; Italië; Kroatië; Letland; Liechtenstein; Litouwen; Luxemburg; Malta; Monaco; Noorwegen; Oostenrijk; Polen; Portugal (inclusief Madeira en de Azoren); Roemenië; San Marino; Slovenië; Slowakije; Spanje (inclusief de Canarische eilanden); Tsjechië; Turkije; IJsland; Zweden; Zwitserland.
Ook huisdieren hebben een paspoort nodig met daarin diverse verplichte inentingen en datachip, controle vindt zeer regelmatig plaats. Zonder juiste en tijdige inentingen en chip is toegang tot het land voor huisdieren verboden.
Ben je niet zeker neem dan contact op met de dichtstbijzijnde ambassade of consulaat van het betreffende land.
Per vliegtuig
Griekenland heeft luchthavens met internationale vluchten.
Per trein
Treinreizen kunnen ondanks de opkomst van de budgetluchtvaartmaatschappijen nog steeds een goedkope en zeker gerieflijke optie voor vervoer zijn.
Momenteel zijn in België online alleen tickets te bestellen voor de buurlanden en een paar populaire steden wat verderop. Overige tickets kunnen alleen maar telefonisch of aan de balie worden aangeschaft.
Het is echter wel goed mogelijk om je treinreis vanaf huis uit te stippelen. De sites die hieronder staan vermeld geven niet alleen informatie over de reizen vanuit de Benelux maar ook bijvoorbeeld de treinverbindingen tussen Moskou en Madrid.
Via deze link kom je op de site van de Belgische spoorwegen:.
Dit is het online Internationale loket van de Nederlandse Spoorwegen:.Zowel in België als in Nederland is het in alle treinen verboden te roken.
Per auto
Griekenland is over het Balkanschiereiland per auto te bereiken. Deze route is zeker niet de snelste en de goedkoopste, maar wanneer u bijzondere landen wilt zien is deze route zeker aan te raden. De route gaat als volgt: Duitsland, Oostenrijk (evt. Italië(Trieste)) naar Kroatië via Zagreb naar Belgrado (Servië) richting Bulgarije/Macedonië (LET OP: Op de weg via Macedonië passeert u Kosovo, waar nogal eens onrust heerst!) naar Griekenland, waar u uw bestemming kunt bereiken. Het grootste deel van de tocht over het Balkanschiereiland gaat over secundaire (tweebaans-)wegen, die vaak van slechte kwaliteit zijn.
Per boot
Er vaart een behoorlijk netwerk aan (auto)-veerboten over de Middellandse en de Egeïsche Zee. Een totaaloverzicht van alle reismogelijkheden, zoals vertrek- en aankomsttijden en tarieven zou een nog aanzienlijk grotere tabel per verbinding opleveren, daar tarieven verschillen per bestemming, seizoen, type voertuig (motor, auto, auto + caravan, kamper enzovoort). Er is een webpagina (Engels) waar het een en ander te vinden is.
Athene
Athene is de hoofdstad en grootste stad van Griekenland, de hoofdstad van de regio Attika en het gelijknamige departement (nomós) Athene.
Athene is vooral bekend om haar lange geschiedenis: het oude Athene was een van de eerste democratieën, zo niet de eerste, en wordt daarnaast beschouwd als een van de grondvesten van de Westerse beschaving. Tegenwoordig bevinden zich in de stad nog altijd historische gebouwen uit de oudheid, zoals het Parthenon op de Akropolis, een heuvel in Athene. Het merendeel van de gebouwen in het tegenwoordige Athene is echter van vrij recente datum.
SYNTAGMA
Wellicht het bekendste plein van Athene is de Syntágmatos, ofwel het plein van de grondwet (Sýntagma). Aan dit plein bevindt zich onder andere het gebouw van het nationale parlement. Net als Omónia heeft ook dit plein, om begrijpelijke redenen, een voorname rol in vele protesten gespeeld en is ook nu meestal het centrale punt voor demonstraties en stakingen.
Voor het parlementsgebouw (Voulí ton Ellínon), dat oorspronkelijk gebouwd is als paleis voor koning Otto I, ligt het graf van de onbekende soldaat en staan een aantal Evzone-wachters in traditionele uniformen de 'wacht' te houden. Aan dit plein liggen enkele grote hotels uit de hoogste prijsklasse. Onder andere vindt men er het Hotel Grande Bretagne, het oudste en bekendste hotel van de stad. In dit hotel hebben vele beroemdheden gelogeerd en het was tijdens de Tweede Wereldoorlog het hoofdkwartier van de Duitse bezetters. In het metrostation Sýntagma zijn diverse opgravingen te zien die aan het licht kwamen tijdens de aanleg van de metro.
De politieke betekenis van het plein uit zich ook door de aanwezigheid van ministeries en vele ambassades in de onmiddellijke nabijheid. Het ministerie van buitenlandse zaken vindt men net achter en het ministerie van economische zaken net voor het plein.
Ambassades vindt men met name direct ter linkerzijde van het parlement in de noordoostelijk van Sýntagma gelegen wijk Kolonáki. Zo vindt men de Belgische ambassade op enkele minuten wandelen van het parlement, aan de Sekéki. De Nederlandse ambassade bevindt zich wat verder van het plein in zuidelijke richting, aan de Vasilisis Olgas.
Het presidentieel paleis vindt men achter het parlement en de nationale tuin, aan de Irodou Attikou. Hier vindt men dezelfde Evzone-wachters als aan het parlement, welke ook de ceremonie van de wisseling van de wacht uitvoeren.
Monastiráki
Monastiráki (kloostertje) is een levendig plein in het stadscentrum. Het plein ligt aan het uiteinde van de Athinas direct aan overkant van de winkelstraat Ermou. Aan het plein bevinden zich de Pantanassa-kerk en de voormalige Tzisdarakis-moskee of Tzami.
Aan Monastiráki bevindt zich het drukke metrostation met dezelfde naam. Vanaf het plein kan men in westelijke richting de vlooienmarkt bezoeken, in feite een drukke straat met vele kleine winkeltjes die zaken zoals tassen en sportkleding verkopen.
Iets ten zuiden van Monastiráki loopt de Apostólou Pávlou naar de duurdere wijk Thissío. Hier ligt onder meer de oude Agora van Athene, met de goed bewaarde Tempel van Hephaistos. Vanaf Monastiráki kan men via de Ermou in oostelijke richting naar Syntágma wandelen. Ten zuidoosten van Monastiráki ligt de oude volksbuurt Pláka.
Pláka
Pláka is een oude volksbuurt ten zuiden van de Ermou tussen Monastiráki en Syntagma en ten noorden van de Akropolis van Athene. De buurt is tegenwoordig zeer populair bij toeristen, door het gezellige en authentieke karakter en de ligging aan de voet van de Akropolis.
In Pláka liggen ook de grote Bibliotheek van Hadrianus, een antiek onderwijscentrum van 100m x 80m, en de Romeinse Agora (markt), met het opvallende Dorische poortgebouw.
Aan het begin van de naar Omónia doorlopende Eolio bevindt zich de Toren van de winden of Aerides. Rondom dit achthoekige gebouwtje loopt een gebeeldhouwd fries met de allegorische voorstelling van de windstreken. Vroeger was er hierbinnen ook een beroemd wateruurwerk (Klepsydra) te bezichtigen.
Bezienswaardigheden
Zie Lijst van antieke bouwwerken in Athene voor het hoofdartikel over dit
Akropolis van Athene
Dionysus-theater
Agora van Athene
Tempel van de Olympische Zeus
Tempel van Dionysos
Musea
Nationaal Archeologisch Museum van Athene
Acropolis Museum
Hellenic Cosmos
Benaki museum
Kerameikos Museum
Agora Museum
Museum voor Cycladische Kunst
Openbaar vervoer
Athene en haar voorsteden worden doorkruist door een netwerk van vele trolley- en gewone bussen, en één tramlijn (met twee vertakkingen). Bovendien rijden er in de stad veel taxi's, die relatief goedkoop zijn en zowel door Atheners als door toeristen veel worden gebruikt. De stad kent drie metrolijnen, alsmede een aantal spoorlijnen die aansluiten op het overigens schaarse Griekse spoornet. Een voorstad-spoorlijn, de "Proastiakós" genaamd, verbindt de stad ook met het oostelijk gelegen vliegveld genoemd naar de politicus Eleftherios Venizelos. De in 2001 geopende internationale luchthaven van Athene is een grote, moderne luchthaven, met vele internationale verbindingen, alsmede binnenlandse vluchten over heel het land.
Metro
Lijn 1 (groene lijn) is de oudste lijn van de stad. Het is een voortzetting van de eerste spoorlijn van Griekenland, gebouwd in 1869, die Athene verbond met de havenstad Piraeus, acht kilometer zuidelijker. Sindsdien heeft de lijn vele veranderingen ondergaan, is ze geëlektrificeerd, deels ondergronds en loopt sinds 1954 door tot de noordelijke voorstad Kifissia.
Lijn 2 (rode lijn) bestaat sinds 2000, maar ideeën voor de lijn bestaan al sinds de jaren '50. Ze doorkruist de stad van de noordwestelijke wijk Aghios Antonios naar het zuidoostelijke Aghios Dimitrios. Op dit moment wordt de lijn verlengd in zowel noordwestelijke richting - naar de grote voorstad Peristéri - als in zuidoostelijke richting - naar Ellinikó, de vroegere luchthaven van Athene.
Lijn 3 (blauwe lijn) bestaat sinds 2003 en is, net als lijn 2, gebouwd als onderdeel van de infrastructurele verbeteringen voor de komst van de Olympische Spelen een jaar later. Ze loopt van Egaleo, een westelijke wijk van de stad, door het centrum tot aan het vliegveld Eleftherios Venizelos, ten oosten van de stad, het laatste lange stuk echter boven de grond, op gewoon spoor. Men is bezig de lijn aan de westkant te verlengen tot aan het centrum van Piraeus. Het traject tussen de stations Doukissis Plakentias en Ethniki Amyna zal in de lente van 2006 worden afgesloten voor een duur van 6 maanden, om werkzaamheden aan drie nieuwe tussenliggende stations (Agia Paraskevi, Nomismatokopeio en Cholargos) mogelijk te maken.
Een vierde lijn, die hoofdzakelijk in een U-vorm tussen lijn 1 en lijn 2 komt te liggen, bevindt zich in het ontwerpstadium.
Lijn 1 wordt door de organisatie ISAP gerund, lijn 2 en 3 door Attiko Metro.
KRETA
Kreta is het grootste van de Griekse eilanden, en is in grootte het vijfde eiland in de Middellandse Zee. Het eiland vormt, samen met een paar kleine nabijgelegen eilanden, tevens de meest zuidelijke van de dertien Griekse regio's.
Door de gunstige ligging tussen de kusten van Klein-Azië, Cyprus, Egypte en Syrië heeft Kreta, dat ook wel bekend is onder de Venetiaanse benaming Candia, een lange geschiedenis als centrum van de zeehandel.Kreta telt een aantal kleine bijbehorende eilandjes, waaronder het belangrijkste dat van Gavdos (29,6 km²) is. De meest interessante zijn waarschijnlijk de Zuid-Oostelijke eilandjes Chrissi en Koufonisi (4,8 km²), die 'onbewoond' zijn
Klimaat
Kreta heeft een Middellandse Zeeklimaat met droge, hete zomers en milde regenrijke winters. In de zomer liggen de gemiddelde dagtemperaturen op zeeniveau rond de 30 °C met uitschieters naar 40 °C. In de winter bedraagt de gemiddelde middagtemperatuur op zeeniveau circa 15-20 graden hoewel koudere perioden wel voorkomen. De minimumtemperaturen liggen dan net boven het vriespunt, hoewel nachtvorst wel voorkomt. Natuurlijk gelden in de bergen lagere temperaturen, in de zomer is het daar meestal aanmerkelijk koeler, rond 20-25 graden met 's nachts een sterke afkoeling tot 5 à 10 graden. In de winter liggen er dikke pakken sneeuw op de toppen. Er is zelfs een skipiste aanwezig (omgeving Anogia).
Steden
De grootste stad van Kreta is Iraklion (Heraklion) met ongeveer 175.000 inwoners. Heraklion is de vierde stad van Griekenland na Athene, Thessaloniki en Patras. Andere belangrijke steden zijn Chania (± 65.000 inw.) in het Noord-Westen, Rethimnon (± 32.000 inw.) dat precies tussen Iraklion en Chania in ligt en Agios Nikolaos (± 15.000 inw.) in het Noord-Oosten. In het Zuid-Oosten (op het smalste gedeelte van het eiland; 12 km) ligt Ierapetra met ± 13.000 inwoners. De inwonersaantallen schommelen omdat na het toeristische seizoen een groot aantal mensen zich weer terugtrekken op het vaste land.
Bestuurlijke indeling
Bestuurlijk is het eiland opgedeeld in vier departementen (nomi):
Chania
Rethimnon
Iraklion
Lassithi
Het inwonertal bedroeg in 2007 zo'n 600.000 waarvan ongeveer de helft in het departement Iraklion woont. Het havenstadje Ierapetra (14.000 inw.) is de meest zuidelijke stad van Europa.
Toerisme
Mede vanwege het klimaat en de vele overblijfselen van de Minoïsche cultuur heeft het toerisme een hoge vlucht genomen en vormt al bijna net zo'n belangrijke bron van inkomsten als de landbouw. In 1972 bezochten 27.000 charterpassagiers Kreta, in 1991 waren dat er al meer dan een miljoen. Het totaal aantal toeristen dat Griekenland jaarlijks bezoekt, met name via het vliegtuig, ligt rond de 6 miljoen. Het eiland Kreta zorgt dus voor ongeveer 33% van het gehele aantal buitenlandse toeristen dat Griekenland jaarlijks bezoekt.
De meeste toeristen komen uit Groot-Brittannië en Duitsland. Per jaar bezoeken ongeveer 230.000 Nederlanders Kreta. Daarvan komt 85% aan in Heraklion en ongeveer 15% in Chania. Nederland is goed voor meer dan 11% van het totaal aantal toeristen dat Kreta jaarlijks bezoekt.
Het massatoerisme vindt voornamelijk plaats tussen Iraklion en Malia aan de noordkust. Dankzij het toerisme bedraagt de werkloosheid onder de beroepsbevolking maar 4%, terwijl het gemiddelde in Griekenland op 8% ligt. Het binnenland en de zuidkust zijn veel minder toeristisch. Hier wordt bijverdiend door kamerverhuur en het maken van handwerk.
Kreta is veruit de populairste vakantiebestemming van Griekenland, gevolgd door de eilanden Kos en Rodos. Het Griekse vasteland, waaronder de hoofdstad Athene, wordt veel minder bezocht.
Fauna
De dierenwereld op Kreta is niet erg veelzijdig. Het enige in de wilde natuur levende grotere zoogdier is de Kretenzische wilde geit, in de volksmond kri-kri genoemd. Deze geit komt voor in de moeilijk te bereiken delen van Kreta zoals de Witte Bergen en op de voor de kust gelegen eilandjes Dia, Agii Pántes en Agii Theodóri. Het simpelste is de wilde geit echter te zien in de stadsparken van Chania en Rethymnon.
Hazen en konijnen zijn zeldzaam geworden, omdat de Kretenzers hartstochtelijke jagers zijn. Zo zijn ook de das, de marter, de hermelijn, de wezel, de steenarend, de uil, de valk en de lammergier zeer zeldzaam geworden. Hagedissen en gekko's zijn talrijk in Kreta. Schorpioenen en slangen, waaronder ook giftige addersoorten, komen weliswaar voor in de natuur, maar vluchten weg voor mensen.
Duidelijk te horen zijn de cicaden, die in de bomen onophoudelijk hun gezang ten beste geven.
Flora
De Kretenzische flora is van een uitzonderlijke diversiteit: er groeien maar liefst 2170 verschillende soorten planten en bloemen (in heel Griekenland, naar schatting, ruim 6000) en vele daarvan komen alleen op Kreta voor: het Kretenzische zonneroosje, de Kretenzische iris, de Kretenzische pijpbloem, de Kretenzische zwaardlelie en de Diktamo, verwant aan onze majoraan De meest zeldzame soorten worden in de bergen gevonden. Ook wilde kruiden worden voornamelijk in de bergen gevonden, waarbij salie, marjolein, tijm en dragon het meest gekend zijn.
Tussen april en juni is op Kreta overal waar water is een rijkdom aan bloemen en begroeiing te zien. Er bloeien dan fruit- en amandelbomen, granaatappels, brem, oleander en kastanjes. De weiden en velden zijn bedekt met klaprozen, anemonen, narcissen, cyclamen en wilde tulpen. Op de berghellingen groeien geurige kruiden als tijm, oregano, salie en munt. Daartussen staan witte, roze en violette goudrozen en orchideeën. Naast de 15 miljoen olijfbomen die groeien op Kreta is de druif de belangrijkste cultuurplant van Kreta. In de kustvlakten worden bovendien citrusvruchten, bananen, kiwi's en avocado's geoogst en vlas, graan en groente verbouwd. In de hoger gelegen gebieden van Kreta groeien naaldbomen, esdoorns en zomereiken. Aan de kust van Kreta vindt u ook cipressen, platanen en de eucalyptus, die vooral langs wegen wordt geplant. In de tuinen op Kreta groeien allerlei vrucht en fruitsoorten. Langs de stranden van Kreta staan struiken en soms zelfs, zoals in Vai of Préveli, Kretenzische palmen die op de dadelpalm lijken, maar geen rijpe vruchten voortbrengen. In totaal komen op Kreta ongeveer 2000 verschillende plantensoorten voor, waarvan zo'n 150 inheems zijn. Deze laatste zijn dus alleen op Kreta te vinden.
Eind april tot begin mei bloeien 25 soorten orchideeën. Tussen een 'vroeg' en een 'laat' voorjaar kan wel zes weken tijdsverschil zitten. In een laat voorjaar (zoals in 2003) begint dan eind april voor zeer veel planten tegelijk de bloeiperiode, maar in een vroeg voorjaar (zoals in 2000) wordt de bloei van deze soorten over een langere periode 'uitgesmeerd' zodat beduidend minder soorten tegelijk bloeien.
Er zijn 311 soorten planten die nergens anders in Griekenland voorkomen en nog eens 57 Aziatische soorten zijn ook elders in Europa onbekend. De vegetatie van Kreta heeft in het verleden te lijden gehad door sterke ontbossing, met name tijdens de Venetiaanse en Turkse overheersing. Dit gebeurde hoofdzakelijk om het hout te verkrijgen voor de bouw van schepen. Al eeuwen lang is de geit (ook wel de gesel van de Middellandse Zee genoemd) een belangrijke factor, naast - meer recent - het bouwen van hotels en appartementen op land waar voorheen interessante en zeldzame planten groeiden.
Wie op Kreta op zoek gaat naar planten moet met diverse zaken rekening houden. Zoals op veel andere plaatsen is de hoogte boven zeeniveau van veel invloed, hoe hoger boven zeeniveau, hoe later het voorjaar begint. Op een gegeven tijdstip kan men in de bergen wellicht nog soorten in bloei zien, die dan lager, aan de kust, al zijn uitgebloeid. Verder speelt het verschil tussen oost en west, tussen noord- en zuidzijde op Kreta een grote rol. Het Westen krijgt circa 30 procent meer regen dan het Oosten en blijft dus naarmate de zomer vordert langer groen. Aan de zuidkust valt gemiddeld minder regen dan aan de noordkust, zodat het Noordwesten beduidend meer neerslag heeft dan het Zuidoosten. De bergdalen kunnen plaatselijk zeer lang groen blijven door de geleidelijk smeltende sneeuw. Diverse hoogvlakten, zoals die van Lassithi en die rond Amari zijn relatief vochtig. De Messara-vlakte in het zuiden (rond Agii Deka en Mires) is droog. Daarnaast heeft de geologie nog invloed: op kalk groeien andere plantensoorten dan op het oergesteente van de Lefka Ori en de Idi.
Mooie gebieden waar typische vegetaties te zien zijn, zijn de Topolia-kloof ten zuiden van Voulgaro in de buurt van Kissamos en de kloven, waarvan Kreta er circa 45 heeft, in het algemeen. Al is de Samaria-kloof het bekendst, sommige andere zijn wat de vegetatie betreft zeker zo interessant, zoals de Imbros-kloof juist ten oosten van de Samaria-kloof en de Kourtaliotis- en Kotsofou-kloof, waar men overigens ook vaak gieren kan zien. Verder is de zuidkust, met name in de omgeving van Chora Sfakion (Chora Sfakion), bij Paleochora en ten oosten van Ierapetra interessant door de extreem droge biotoop met veel kussenvormige stekelige soorten. De Amari-hooglanden ten oosten van Spili op centraal-Kreta zijn bijzonder soortenrijk; waar de Tripolitsa kalksteen aan de oppervlakte komt, kun men tot wel 25 soorten orchideeën tegelijk in bloei zien staan. Het verdient wel aanbeveling om een gids mee te nemen die de groeiplaatsen kent; van een afstandje merkt men er vaak niets van dat sommige plaatsen zo rijk zijn aan planten, doordat ze vaak verborgen in rotsspleten groeien
Rodos
Rodos is een Grieks eiland in de Egeïsche Zee.
Rodos is het op drie na grootste eiland van Griekenland en maakt deel uit van de Dodekanesos. Het is een van de meest oostelijke eilanden die tot Griekenland behoren, strategisch gelegen op slechts een paar kilometer ten zuiden van het Turkse vasteland. Het eiland beslaat 1398 km² en in het jaar 2000 had het 120.000 inwoners.
De gelijknamige hoofdstad Rodos-stad ligt in het uiterste noorden van het eiland.
Rodos heeft veel zonuren per jaar en er zijn daarom veel toeristen. Het staat vooral bekend als vakantie-eiland, maar ook voor conferenties die bijvoorbeeld over de Middellandse Zee gaan heeft het goede faciliteiten en een gunstige ligging.
Er zijn vaste veerverbindingen tussen Rodos en het Griekse vasteland. Ook zijn er geregelde verbindingen met het Turkse vasteland (Marmaris). Veel cruises varen ook via Rodos.
Bezienswaardigheden
Het is zeer eenvoudig om per boot naar naburige eilanden te gaan, en daar te overnachten of dezelfde dag weer terug te reizen naar Rodos. Men vaart als men naar bijvoorbeeld Kos of Samos reist, vlak langs de kust van Turkije.
Rodos-stad is zelf zeer bezienswaardig, met een mooie haven, oude kasteelmuren, enzovoorts.
De stad Lindos is vanaf Rodos-stad per bus of boot te bereiken. Het heeft indrukwekkende stadsmuren en een prachtige akropolis. In het westen van het eiland, bij de plaats Monolithos, staat een kruisvaarderskasteel.
MORE INFO
All Rights Reserved. 2012 Dodekanissa Web.